Μήπως νιώθουμε ότι στην πανδημία απομακρυνθήκαμε από τους φίλους μας;

Και τι να περιμένουμε από την κοινωνική ζωή μας όταν απαλλαγούμε από τον κορωνοϊό
Κείμενο: Γεωργία Κοντού


Στην αρχή της καραντίνας, πριν από περίπου έναν χρόνο, πολλοί από εμάς ούτε που θα διανοούμασταν να προτείνουμε σε έναν φίλο να βρεθούμε. Θεωρούσαμε μονόδρομο την απομόνωση. Έναν χρόνο μετά, καθώς οι εμβολιασμοί προχωρούν, οι υγειονομικοί περιορισμοί υποχωρούν και η υπομονή μας εξαντλείται, έχουμε αρχίσει να βρισκόμαστε ξανά με τις παρέες μας, σε πάρκα, παραλίες και πλατείες.

Ίσως υπάρχει όμως κάποιος φίλος, κάποια φίλη που παραμένει, στην κυριολεξία, κοινωνικά αποστασιοποιημένος. Και ίσως εμείς πλέον δυσκολευόμαστε μέσα μας να δικαιολογήσουμε την άρνησή του να μας συναντήσει ξανά και νιώθουμε να φουντώνει μια απογοήτευση, ακόμα και ένας θυμός απέναντί του.

Γιατί τόσες φιλίες δοκιμάζονται στην πανδημία; Και πώς θα διαμορφωθεί η κοινωνική ζωή μας μετά το τέλος της; Σύμφωνα με την coach Σπέλα Τρέφαλτ, καθώς η πανδημία απομακρύνεται θαενταθείτο χάσμα ανάμεσα σε αυτό που θέλουμε και αυτό που νομίζουμε ότι θέλουμε, καθώς και ανάμεσα στις διαφορετικές επιθυμίες φίλων, συγγενών και συναδέλφων.

«Αν θέλουμε να συναντήσουμε κάποιον, θα είναι αυτός με τον οποίο επιθυμούμε πραγματικά να περάσουμε χρόνο μαζί» όπως επισημαίνει η ψυχοθεραπεύτρια Τέζα Βεμούρι στο The Cut, προσθέτοντας: «Ίσως να μην μπούμε στον κόπο να δούμε κάποιον με τον οποίο δεν νιώθουμε αληθινά κοντά». Από τη μία πλευρά, μοιάζει απόλυτα υγιές το να δίνουμε προτεραιότητα σε σχέσεις που εκτιμάμε. Από την άλλη, σπάνια δύο φίλοι τοποθετούν ο ένας τον άλλο στο ίδιο επίπεδο σπουδαιότητας. Ίσως μάλιστα η πανδημία βοήθησε κι εμάς τους ίδιους να κάνουμε κάποια ξεκαθαρίσματα: να συνειδητοποιήσουμε ότι κάποιοι άνθρωποι που δεν συναντήσαμε στην καραντίνα δεν μας έλειψαν, τελικά, καθόλου.

«Ένας από τους λόγους που είναι δύσκολο να θέτουμε όρια είναι γιατί έχουν συνέπειες στις σχέσεις μας. Είναι σαν να λέμε σε κάποιον: “Δεν θέλω να περάσω χρόνο μαζί σου”. Δεν το λέμε τόσο ξεκάθαρα, αλλά αυτό είναι το μήνυμα που μπορεί να εισπράξει εκείνος. Σε σχέσεις λοιπόν όπου ο ένας νιώθει την ανάγκη να αναπληρώσει για τον χαμένο χρόνο ενώ ο άλλος δεν δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να το κάνει, αναμφίβολα θα ξεσπάσουν εντάσεις. Θα είναι εύκολο να ξαναβρούμε τα όριά μας με τους κολλητούς μας -με τους οποίους νιώθουμε ότι μπορούμε να είμαστε ειλικρινείς- αλλάδυσκολότερο να το κάνουμε με έναν λιγότερο κοντινό φίλο» εξηγεί η Τρέφαλτ.

Αργά ή γρήγορα, θα ξαναβρούμε τα πατήματά μας, έστω και με κάποιο ψυχικό κόστος. Θα υπάρξουν εντάσεις με ανθρώπους που αδυνατούν να δεχτούν ότι δεν μας ενδιαφέρει να τους συναντήσουμε πλέον. Θα νιώσουμε προδομένοι από άλλους, που δεν θα μας ανταποδώσουν τη φιλία μας για εκείνους. Και στο τέλος, θα βρεθούμε με τους έστω και λίγους και εκλεκτούς, με τους οποίους απολαμβάνουμε αμοιβαία εκτίμηση – και ίσως κάποιους καινούριους φίλους, ακόμα πιο πολύτιμους καθώς τους αποκτήσαμε, αναπάντεχα, στη διάρκεια του τελευταίου χρόνου, κάτω από τις αντίξοες συνθήκες του lockdown.

Φωτογραφία: Bewakoof.com Official / Unsplash

Πηγή