Αν και το φινάλε δείχνει τον Σαμ να ελέγχει την εκκλησία, ο Άνταμ ίσως δεν έχει φύγει από τη σέχτα.


Από outsider σε κεντρική φιγούρα

Στο τελευταίο επεισόδιο, η ιστορία ολοκληρώνει το βασικό της arc με την αποδόμηση της αίρεσης και την αλλαγή ισορροπιών ανάμεσα στους βασικούς χαρακτήρες. Η Rosie φαίνεται να βρίσκει διέξοδο μαζί με την κόρη της, ενώ ο Sam περνά στην επόμενη μέρα της εξουσίας. Κάπου εκεί όμως, ο Adam, που μέχρι τότε λειτουργούσε ως κρίσιμος κρίκος στην εσωτερική δυναμική της ομάδας, παύει να υπάρχει στο narrative.

Δεν υπάρχει σκηνή αποχώρησης, ούτε ξεκάθαρη μοίρα για τον ήρωα. Η σειρά τον αφήνει εκτός κάδρου, σαν να μην ολοκληρώνει ποτέ την απόφαση να τον «γράψει» μέχρι τέλους.

Ο ηθοποιός Asa Butterfield που τον γνωρίσαμε από τη γνωστή και...πικάντικη κωμωδία του Netflix «Sex Education», έχει αφήσει να εννοηθεί πως ο Adam δεν έχει απαραίτητα ολοκληρώσει την πορεία του μέσα στον κόσμο της αίρεσης. Αντί για μια καθαρή λύση, ο χαρακτήρας μένει σε ένα ενδιάμεσο σημείο, εγκλωβισμένος περισσότερο ψυχολογικά παρά αφηγηματικά.

Απ' ό,τι φαίνεται λοιπόν, αυτό το... «κενό» δεν παρουσιάζεται ως λάθος ή παράλειψη των σεναριογράφων, αλλά ως συνειδητή επιλογή γραφής για έναν κόσμος όπου δεν έχουν όλοι οι ρόλοι κάθαρση.

Η απουσία του Adam λειτουργεί σχεδόν πιο δυνατά από οποιαδήποτε σκηνή του. Στο τέλος, αυτό που μένει δεν είναι το τι συνέβη, αλλά το ποιοι εξαφανίζονται χωρίς εξήγηση όταν η ιστορία αποφασίσει να προχωρήσει.

Το Unchosen ως ιστορία για τα κενά, όχι για τις απαντήσεις

Στο τέλος, η σειρά δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται τόσο για το closure όσο για την αίσθηση απώλειας πληρότητας. Ο Adam είναι απλώς το πιο καθαρό παράδειγμα αυτού του αφηγηματικού ρίσκου. Ένας χαρακτήρας που υπάρχει αρκετά για να τον θυμάσαι, αλλά όχι αρκετά για να μάθεις τι απέγινε.