Το "Marshals" ξεκινάει με ένα σοκ στην πλοκή του και σε καλεί να ανακαλύψεις τον κόσμο του.
Η επιστροφή του Kayce Dutton στην τηλεόραση δεν μπορούσε να γίνει με ηλιοβασίλεμα. Ο “ευτυχισμένος” επίλογος του Yellowstone ήταν σπάνιος για αυτόν τον κόσμο. Μοιάζει σαν ανάσα. Το Marshals έρχεται για να την κόψει. Η πρεμιέρα κάνει αυτό που οι περισσότεροι φοβήθηκαν όταν είδαν το τρέιλερ. Η Μόνικα “αποχαιρετά. Η σειρά διαλέγει μια απώλεια που κουβαλά πραγματικό βάρος. Εκεί βρίσκεται και η πρώτη ένσταση και η πρώτη αλήθεια μαζί.
Η ένσταση αφορά το γνώριμο τηλεοπτικό κόλπο. Σκοτώνεις έναν κεντρικό χαρακτήρα για να ξεκινήσεις τη μηχανή. Δίνεις στον πρωταγωνιστή κίνητρο. Βάζεις τον θεατή να οργιστεί. Το Marshals προσπαθεί να αποφύγει ακριβώς αυτό το συναίσθημα εκμετάλλευσης. Ο Spencer Hudnut υποστηρίζει ότι η απόφαση προέκυψε όταν έγινε σαφές πως η Kelsey Asbille δεν ήταν διαθέσιμη. Ακούγεται λογικό, φαίνεται και επικίνδυνο αν δε γίνει με μαεστρία.
Η απουσία μιας ηθοποιού δεν αρκεί ως δραματουργική δικαιολογία, η Μόνικα ήταν το αντίβαρο. Ήταν ο άνθρωπος που του έδινε λόγο να μείνει άνθρωπος. Η εξαφάνισή της ανοίγει χώρο για μια πιο γνώριμη τηλεοπτική ατζέντα. Μοναχικός άντρας, σιωπή, αποστολή, νέα καθήκοντα.
Ο Hudnut λέει κάτι σημαντικό: ο Kayce το έχει μέσα του. Η σειρά θέλει να τον φέρει σε “άλλη θερμοκρασία”. Να μπει στο νέο πλαίσιο ως άνθρωπος που έχει ήδη χάσει πολλά και δεν θέλει να βλέπει άλλους να χάνουν. Αυτή η λεπτομέρεια σώζει το concept από την πιο φτηνή εκδοχή του. Ο Kayce είναι ιδανικός λόγω του toolkit του. Navy SEAL. Livestock Police. Κάουμποϊ με ένστικτο. Τον σπρώχνεις εύκολα σε ανάλογες ιστορίες. Στην πραγματικότητα εκεί κρύβεται το βασικό στοίχημα. Το Marshals πρέπει να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο κόσμους. Από τη μία, το Yellowstone-σύμπαν της μυθολογίας, της οικογενειακής κατάρας, της γης. Από την άλλη, η CBS ανάγκη για δομή, εβδομαδιαίο ρυθμό, επεισόδια που στέκονται και μόνα τους.
Η λύση που προτείνει η σειρά είναι το πένθος. Ο Kayce επιστρέφει στο ίδιο τοπίο, στην ίδια γη, με άλλη ψυχή. Το τελευταίο πλάνο της πρεμιέρας στο μνήμα της Μόνικα είναι ξεκάθαρη γέφυρα με το τέλος του Yellowstone που μιλούσε για προγόνους και χώμα. Το Marshals θέλει να δηλώσει συνέχεια, δε θέλει να μοιάσει με spin-off που ντρέπεται για την καταγωγή του. Η επιλογή να συνδεθεί ο θάνατος της Μόνικα με αρρώστια δεν είναι απλώς κοινωνικό σχόλιο. Είναι μια απόπειρα να δοθεί νόημα σε μια απώλεια που διαφορετικά θα ήταν εργαλείο. Η σειρά υπόσχεται να συνεχίσει αυτή τη γραμμή. Εξαφανίσεις παιδιών, υποθέσεις που σπάνια γίνονται πρωτοσέλιδο. Παρουσία του Mo Brings Plenty και ως συμβούλου. Αυτά είναι ηθική υποχρέωση, ειδικά όταν χρησιμοποιείς τον πόνο ενός τόπου ως δραματικό καύσιμο.
Το ζήτημα τελικά δεν είναι αν “έπρεπε” να πεθάνει η Μόνικα. Το ερώτημα είναι τι θα κάνει η σειρά με αυτό το γεγονός. Θα τη σεβαστεί ως χαρακτήρα ή θα τη θυμάται μόνο ως αφορμή; Θα αφήσει τον Kayce να θρηνήσει με διάρκεια ή θα τον σπρώξει γρήγορα σε νέο ρομάντζο για να κλείσει “κουτάκια”; Ο Hudnut αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο σχέσης, αφού περάσει το πρώτο μισό της σεζόν. Αυτή η χρονική καθυστέρηση είναι το ελάχιστο που απαιτείται. Το Marshals ξεκινά με ένα ηχηρό χτύπημα. Το χτύπημα δίνει καύσιμο, ταυτόχρονα όμως κι ευθύνη. Η σειρά έχει μπροστά της 13 επεισόδια για να αποδείξει ότι δεν αναστήθηκε ο Kayce απλώς για να δουλέψει άλλη μία φορά, αλλά για να πει κάτι που το Yellowstone άφησε ανολοκλήρωτο: τι κάνει ένας άνθρωπος όταν χάνει το μόνο πράγμα που τον κράτησε μακριά από τον ίδιο του τον θυμό.
