Από τις κραυγές των Led Zeppelin στην τραγωδία της απώλειας: Η σκοτεινή οδύσσεια ενός θρύλου που επιστρέφει στην Αθήνα..
Το καλοκαίρι του 2026, στις 9 Ιουλίου, ο Lycabettus Hill θα γεμίσει από τη σκιά ενός ανθρώπου που έγινε σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής. Ο Robert Plant, στα 78 του χρόνια, δεν είναι πια ο ημίγυμνος έφηβος με τις ξανθές μπούκλες που δάμαζε τα πλήθη. Είναι ένας επιζών. Ένας άνθρωπος που είδε τη δόξα να αγγίζει τον ήλιο και τη ζωή να του στερεί τα πάντα μέσα στο σκοτάδι.
Η φυγή και η συνάντηση με το πεπρωμένο
Γεννημένος στο Staffordshire, ο Plant ήταν ο γιος που προοριζόταν για τα λογιστικά βιβλία. Όμως, μέσα του έκαιγε η φωτιά των Blues. Στα 17 του, εγκατέλειψε την ασφάλεια του πατρικού του σπιτιού για την αβεβαιότητα του δρόμου.
Η τύχη του άλλαξε όταν ο Jimmy Page, αναζητώντας τη φωνή που θα πλαισίωνε το νέο του όραμα, άκουσε μια σύσταση από τον Terry Reid. Ο Plant δεν ήταν η πρώτη επιλογή, ήταν όμως η μοναδική δυνατή. Παρόλο που στο εμβληματικό πρώτο άλμπουμ, Led Zeppelin I, το όνομά του δεν εμφανίστηκε ποτέ στα credits λόγω νομικών κωλυμάτων με την CBS Records, η φωνή του στο Good Times Bad Times και το Dazed and Confused υπέγραψε την αρχή μιας αυτοκρατορίας.
Η άσφαλτος που έσπασε τα όνειρα
Η μοίρα άρχισε να δείχνει το σκληρό της πρόσωπο νωρίς. Το 1970, ένα σοβαρό τροχαίο με τη σύζυγό του, Maureen, του προκάλεσε μετατραυματική αμνησία – μια λεπτομέρεια που χρησιμοποιήθηκε χρόνια μετά στη δικαστική διαμάχη για το Stairway to Heaven.
Το 1975, ενώ οι Led Zeppelin βρισκόταν στο απόγειό τους, η τραγωδία χτύπησε ξανά, αυτή τη φορά στη Ρόδο. Ένα φρικτό ατύχημα άφησε τον Plant σε αναπηρικό αμαξίδιο και την οικογένειά του τραυματισμένη. Η οδύνη εκείνης της περιόδου στοίχειωσε το άλμπουμ Presence, με τον Plant να ηχογραφεί το Achilles Last Stand καθηλωμένος, παλεύοντας με τους δαίμονες της κατάθλιψης.
Το αδιανόητο τίμημα: Karac και Bonzo
Κανένα τροχαίο και καμία επέμβαση στις φωνητικές χορδές δεν συγκρίνεται με το χτύπημα του 1977. Ενώ βρισκόταν σε περιοδεία στην Αμερική, έλαβε το τηλεφώνημα που κάθε γονιός τρέμει: ο πεντάχρονος γιος του, Karac, πέθανε από μια ξαφνική ίωση. Ο κόσμος του Plant κατέρρευσε. Ήθελε να εγκαταλείψει τα πάντα, να γίνει δάσκαλος, να εξαφανιστεί.
Μόνο η φιλία του John Bonham τον κράτησε στη μουσική. Όμως, τρία χρόνια μετά, η μοίρα πήρε και τον Bonzo. Ο θάνατος του καλύτερού του φίλου το 1980 σήμανε το οριστικό τέλος των Led Zeppelin. Για τον Plant, δεν υπήρχε μπάντα χωρίς τον αδερφό του στα τύμπανα.
Η φωνή που δεν σώπασε ποτέ
Στις αρχές των 90s, ένας γιατρός του ανακοίνωσε το τέλος: «Δεν θα ξανατραγουδήσεις, ίσως ούτε καν να μιλήσεις». Ο Plant, συνηθισμένος να κοιτάζει τον θάνατο στα μάτια, τον αγνόησε.
Σήμερα, ο άνθρωπος που τραγούδησε το Kashmir και το The Immigrant Song, έρχεται στον Λυκαβηττό όχι ως ένα απολίθωμα του παρελθόντος, αλλά ως ένας καλλιτέχνης που επανεφευρίσκει τον εαυτό του συνεχώς. Από τους Band of Joy μέχρι τις σόλο δουλειές του, ο Plant παραμένει ο «Lion King» της ροκ, κουβαλώντας πάνω του τις ουλές μιας ζωής που ήταν τόσο επική όσο και τραγική.
