Η ενέργεια που χάνεται είναι το πραγματικό στοίχημα της σύντηξης
Η σύντηξη κουβαλά μια υπόσχεση που ακούγεται σχεδόν μυθική. Καθαρή ενέργεια, άφθονη, χωρίς τα βάρη της σχάσης. Το παράδοξο παραμένει. Η αντίδραση επιτυγχάνεται, η μέγιστη αξιοποίησή της δεν επιτυγχάνεται. Η παραγωγή ηλεκτρισμού μετατρέπεται στο πραγματικό πεδίο μάχης.Ένα πείραμα σε ένα δωμάτιο αρκεί για να αποδείξει ότι η φυσική λειτουργεί. Η μετατροπή αυτής της ενέργειας σε χρήσιμη ισχύ απαιτεί κάτι πολύ πιο σύνθετο. Οι περισσότερες προσεγγίσεις παραμένουν εγκλωβισμένες σε ένα παλιό μοντέλο. Θερμότητα, νερό, ατμός, τουρμπίνες. Ένας κύκλος γνωστός, προβλέψιμος, περιορισμένος. Η απόδοση σταματά σε ένα ταβάνι που δύσκολα σπάει.
Εκεί ακριβώς εμφανίζεται μια νέα ιδέα. Υλικά που δεν μετατρέπουν τη θερμότητα σε κίνηση, αλλά την ακτινοβολία κατευθείαν σε ηλεκτρισμό, τα λεγόμενα radiovoltaics. Μια τεχνολογία που θυμίζει τα φωτοβολταϊκά με μια κρίσιμη διαφορά. Αντί για φως, αξιοποιεί σωματίδια υψηλής ενέργειας, αντί για τον ήλιο εκμεταλλεύεται την ίδια τη διαδικασία της σύντηξης. Η πρόκληση είναι σκληρή. Η ακτινοβολία που παράγει ενέργεια καταστρέφει ταυτόχρονα τα υλικά που τη συλλέγουν. Ένα σύστημα που φθείρεται από τη λειτουργία του δυσκολεύεται να σταθεί σε βάθος χρόνου. Η αντοχή γίνεται το ίδιο σημαντική με την απόδοση.
Η Avalanche Energy επιχειρεί να φέρει αυτήν την επανάσταση. Ο στόχος της δεν περιορίζεται στη βελτίωση ενός εξαρτήματος. Επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει τον τρόπο με τον οποίο διαβάζεται η ίδια η αντίδραση. Τα σωματίδια άλφα που μέχρι σήμερα θεωρούνται πρόβλημα για τα τοιχώματα των αντιδραστήρων μετατρέπονται σε ευκαιρία. Από απειλή, γίνονται πηγή. Η ιδέα αποκτά ιδιαίτερο βάρος όταν συνδέεται με τις λεγόμενες πυρηνικές μπαταρίες. Συστήματα που αντλούν ενέργεια από τη ραδιενεργή διάσπαση. Μικρές, σταθερές πηγές ισχύος που μπορούν να λειτουργούν για χρόνια. Δορυφόροι, διαστημικές αποστολές, αυτόνομα συστήματα. Ένας κόσμος όπου η ενεργειακή αυτονομία δεν αποτελεί πολυτέλεια αλλά προϋπόθεση.
Η εμπλοκή της DARPA δείχνει το εύρος του ενδιαφέροντος. Στρατιωτικές εφαρμογές, απομονωμένες βάσεις, συνθήκες όπου ο ανεφοδιασμός κοστίζει περισσότερο από την ίδια την ενέργεια. Η τεχνολογία αποκτά στρατηγική σημασία. Κάθε βελτίωση μεταφράζεται σε επιχειρησιακό πλεονέκτημα. Το ενδιαφέρον στοιχείο δεν βρίσκεται μόνο στην εφαρμογή, αλλά στη σύγκλιση. Η έρευνα για πυρηνικές μπαταρίες επιστρέφει πίσω στη σύντηξη. Τα ίδια υλικά, οι ίδιες προκλήσεις, οι ίδιες λύσεις.Ένα οικοσύστημα που αρχίζει να μαθαίνει από τον εαυτό του. Η πρόοδος παύει να είναι γραμμική, γίνεται κυκλική.
Στον πυρήνα όλων αυτών βρίσκεται ένας αριθμός. Το περίφημο Q, δηλαδή λόγος ανάμεσα στην ενέργεια που παράγεται και στην ενέργεια που καταναλώνεται. Η στιγμή που το Q ξεπερνά το 1 σηματοδοτεί κάτι περισσότερο από τεχνική επιτυχία. Σηματοδοτεί βιωσιμότητα, το πέρασμα από το εργαστήριο στην πραγματικότητα. Τα radiovoltaics μπορούν να παίξουν καθοριστικό ρόλο σε αυτό το όριο. Κάθε ποσοστό ενέργειας που δε χάνεται σε θερμικές μετατροπές ενισχύει την απόδοση κάθε σωματίδιο που αξιοποιείται αντί να διαχέεται φέρνει το σύστημα πιο κοντά στον στόχο.
Η σύντηξη δε θα κριθεί μόνο από το αν μπορεί να συμβεί, αυτό έχει ήδη απαντηθεί. Θα κριθεί από το αν μπορεί να ενσωματωθεί σε έναν κόσμο που απαιτεί σταθερότητα, αποδοτικότητα και κλίμακα. Η ενέργεια που διαφεύγει σήμερα ίσως αποδειχθεί το κλειδί για το αύριο. Κάθε τεχνολογική επανάσταση κρύβει μια απλή ιδέα. Στην περίπτωση της σύντηξης, αυτή η ιδέα μοιάζει σχεδόν ειρωνική. Το μέλλον δεν εξαρτάται μόνο από το πόση ενέργεια παράγεται, αλλά από το πόση καταφέρνουμε να κρατήσουμε.
