Όταν η πολιτική συναντά τα UFO, το αποτέλεσμα δεν είναι επιστημονική επανάσταση. Είναι θέαμα. Ο Ντόναλντ Τραμπ δηλώνει ότι θα δώσει εντολή για δημοσιοποίηση κυβερνητικών αρχείων σχετικά με εξωγήινη ζωή και άγνωστα ιπτάμενα φαινόμενα. Και κάπως έτσι, οι εξωγήινοι επιστρέφουν στην επικαιρότητα...ξανά.
Σε μια χρονική στιγμή όπου η δημόσια συζήτηση περιστρέφεται γύρω από πολέμους, οικονομία και εκλογικές εντάσεις, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, αποφάσισε να επαναφέρει στο προσκήνιο ένα θέμα που ποτέ δεν πεθαίνει. Τα UFO και την πιθανότητα εξωγήινης ζωής.
Σύμφωνα με τις δηλώσεις του, πρόκειται να δώσει εντολή σε αρμόδιες υπηρεσίες, μεταξύ αυτών και το Πεντάγωνο, να εντοπίσουν και να δημοσιοποιήσουν κυβερνητικά αρχεία που σχετίζονται με άγνωστα εναέρια φαινόμενα και ενδεχόμενες πληροφορίες για εξωγήινη παρουσία.
Γιατί τώρα; Καλή ερώτηση.
Το διαχρονικό πολιτικό εργαλείο της περιέργειας
Η συζήτηση περί ύπαρξης εξωγήινων έχει ένα προνόμιο, δεν διαψεύδεται εύκολα. Δεν χρειάζεται να αποδείξεις ότι υπάρχουν. Αρκεί να αφήσεις την πιθανότητα ανοιχτή.
Η συζήτηση για τα UFO αναζωπυρώθηκε έπειτα από σχόλια του πρώην προέδρου Barack Obama, ο οποίος σε πρόσφατη συνέντευξη αναφέρθηκε με χιούμορ στο ενδεχόμενο ύπαρξης ζωής εκτός Γης. Η δήλωση έγινε viral, όπως συμβαίνει συνήθως όταν η πολιτική αγγίζει τη φαντασία.
Ο Τραμπ απάντησε όχι με αστείο, αλλά με υπόσχεση αποκάλυψης.
Και κάπου εκεί, το θέμα πέρασε από το επίπεδο της χαλαρής κουβέντας στο επίπεδο της πολιτικής συζήτησης.
Η γοητεία του «κάτι μας κρύβουν»
Ας είμαστε ειλικρινείς. Η ιδέα ότι οι κυβερνήσεις κρατούν μυστικά για εξωγήινους είναι πιο συναρπαστική από την ιδέα ότι απλώς δεν ξέρουν τι ακριβώς είδαν κάποιοι πιλότοι στον ουρανό.
Τα τελευταία χρόνια, οι αμερικανικές αρχές έχουν αναγνωρίσει την ύπαρξη ανεξήγητων εναέριων φαινομένων. Το ότι δεν εξηγούνται, όμως, δεν σημαίνει ότι προέρχονται από άλλον γαλαξία. Σημαίνει απλώς ότι δεν υπάρχουν επαρκή δεδομένα.
Αυτό βέβαια δεν εμποδίζει κανέναν να συμπληρώσει τα κενά με φαντασία.
Πολιτική διαφάνεια ή πολιτικό δέλεαρ;
Η υπόσχεση για δημοσιοποίηση αρχείων ακούγεται, θεωρητικά, σαν κίνηση διαφάνειας. Ποιος θα διαφωνούσε με περισσότερη πληροφόρηση;
Το ερώτημα όμως δεν είναι αν θα δοθούν έγγραφα. Το ερώτημα είναι τι θα περιέχουν. Αναφορές παρατηρήσεων; Εσωτερικά σημειώματα; Αξιολογήσεις που καταλήγουν στο «δεν γνωρίζουμε»;
Η ιστορία έχει δείξει ότι κάθε «μεγάλη αποκάλυψη» γύρω από τα UFO συνήθως καταλήγει σε κάτι πολύ πιο πεζό από ό,τι φανταζόμασταν.
Και παρ’ όλα αυτά, κάθε φορά το ενδιαφέρον αναζωπυρώνεται. Σαν να περιμένουμε ότι αυτή τη φορά θα είναι διαφορετικά.
Γιατί μας αφορά τόσο;
Ίσως επειδή η ιδέα ότι δεν είμαστε μόνοι στο σύμπαν είναι ταυτόχρονα τρομακτική και παρηγορητική. Ίσως επειδή σε μια περίοδο αβεβαιότητας, η προοπτική μιας «μεγάλης αποκάλυψης» μοιάζει πιο συναρπαστική από τη συνηθισμένη «πολιτική ρουτίνα».
Ίσως, πάλι, επειδή η συζήτηση για εξωγήινους αποσπά την προσοχή από πολύ πιο γήινα προβλήματα.
Δεν χρειάζεται να είσαι συνωμοσιολόγος για να παρατηρήσεις ότι τα μεγάλα, θεαματικά θέματα έχουν πάντα επικοινωνιακή αξία.
Και αν τελικά ανοίξουν τα αρχεία;
Το πιθανότερο σενάριο είναι απλό, Θα δημοσιοποιηθούν έγγραφα που θα επιβεβαιώνουν ότι υπήρξαν ανεξήγητες παρατηρήσεις, χωρίς σαφή συμπεράσματα. Δεν θα υπάρξει διαστημόπλοιο σε αποθήκη. Δεν θα ανακοινωθεί κάποια διαγαλαξιακή διπλωματία.
Αλλά η είδηση θα έχει ήδη κάνει τον κύκλο της.
Ο Ντόναλντ Τραμπ θα έχει επαναφέρει στο προσκήνιο ένα θέμα που εξάπτει τη φαντασία. Οι συζητήσεις θα γεμίσουν εικασίες. Τα μέσα θα αναλύουν κάθε γραμμή των εγγράφων.
Και το ζήτημα των εξωγήινων θα παραμείνει, όπως πάντα, στο πιο ασφαλές σημείο. Κάπου ανάμεσα στην πολιτική, τη φαντασία και την ανάγκη μας να πιστεύουμε ότι υπάρχει κάτι μεγαλύτερο από εμάς.
Μέχρι την επόμενη «αποκάλυψη».
