Πώς να «χτίσεις» πρώτα τον εαυτό σου ώστε να αναγνωρίσεις και να επιλέξεις μια ουσιαστική και ώριμη σχέση χωρίς βιασύνη και συμβιβασμούς.
Στα 20 υπάρχει μια περίεργη πίεση. Από τη μία όλοι λένε ότι είναι η καλύτερη δεκαετία της ζωής σου και από την άλλη αν δεν έχεις σχέση αρχίζεις να αναρωτιέσαι μήπως κάτι πάει λάθος. Βλέπεις ζευγάρια παντού, στα social, στη σχολή, στις εξόδους, και κάπως δημιουργείται η ιδέα ότι το να είσαι single σημαίνει ότι υστερείς. Στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο. Τα 20 είναι η πιο καθοριστική περίοδος για να καταλάβεις ποιος είσαι και τι θέλεις. Και αν δεν το έχεις βρει ακόμη, μια σχέση δεν θα το λύσει για σένα.
Το πρώτο μυστικό είναι η αυτογνωσία. Ακούγεται κλισέ αλλά είναι η βάση. Αν δεν ξέρεις τι σε γεμίζει, τι σε κουράζει, ποια είναι τα όριά σου και ποιες οι αξίες σου, τότε θα μπαίνεις σε σχέσεις απλώς επειδή προέκυψαν. Θα ενθουσιάζεσαι με την έλξη και μετά από λίγους μήνες θα συνειδητοποιείς ότι δεν ταιριάζετε ουσιαστικά. Δεν είναι κακό να κάνεις λάθη, αλλά όσο πιο νωρίς καταλάβεις τα μοτίβα σου τόσο λιγότερο θα επαναλαμβάνονται.
Δεύτερο σημαντικό στοιχείο είναι τα όρια. Πολλοί στα 20 φοβούνται να πουν όχι. Φοβούνται μήπως χάσουν τον άλλον, μήπως φανούν απαιτητικοί ή δύσκολοι. Όμως όταν από την αρχή δεν ξεκαθαρίζεις τι δέχεσαι και τι όχι, δημιουργείς ένα πλαίσιο όπου ο άλλος θεωρεί δεδομένο ότι όλα επιτρέπονται. Οι υγιείς σχέσεις δεν χτίζονται με υποχωρήσεις που σε μικραίνουν. Χτίζονται με αμοιβαίο σεβασμό. Και ο σεβασμός ξεκινά από εσένα.
Ένα ακόμη μυστικό που συχνά υποτιμάται είναι το περιβάλλον σου. Οι άνθρωποι που γνωρίζεις δεν είναι τυχαίοι. Αν ο κύκλος σου βασίζεται μόνο σε βραδινές εξόδους χωρίς ουσιαστική σύνδεση, πιθανότατα θα γνωρίσεις άτομα που κινούνται στην ίδια λογική. Αντίθετα, όταν επενδύεις σε δραστηριότητες που σε εξελίσσουν, σε σεμινάρια, σε ομάδες, σε ταξίδια, αυξάνεις τις πιθανότητες να συναντήσεις ανθρώπους με κοινό τρόπο σκέψης. Η συμβατότητα δεν είναι μαγεία. Είναι κοινές αξίες και παρόμοια κατεύθυνση ζωής.
Στα 20 επίσης είναι εύκολο να μπερδέψεις την ένταση με την αγάπη. Η έντονη έλξη, το άγχος, η αβεβαιότητα, τα πάνω κάτω, όλα αυτά δημιουργούν δυνατά συναισθήματα. Αλλά δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι έχεις βρει κάτι σταθερό. Πολλές φορές η ηρεμία παρεξηγείται ως βαρεμάρα, ενώ στην ουσία είναι ένδειξη ασφάλειας. Μια σχέση που αξίζει δεν σε κάνει να αμφιβάλλεις συνεχώς για τη θέση σου μέσα σε αυτήν.
Ένα ακόμη σημείο που χρειάζεται ειλικρίνεια είναι η συναισθηματική διαθεσιμότητα. Μπορεί να λες ότι θέλεις σχέση, αλλά αν επιλέγεις συνεχώς άτομα που δεν είναι έτοιμα ή που αποφεύγουν τη δέσμευση, ίσως βαθιά μέσα σου φοβάσαι και εσύ. Ο φόβος της απόρριψης ή της εγκατάλειψης είναι συχνός. Όμως αν δεν τον αναγνωρίσεις, θα καθορίζει τις επιλογές σου χωρίς να το καταλαβαίνεις.
Και φυσικά υπάρχει η υπομονή. Η σωστή σχέση δεν εμφανίζεται επειδή το αποφάσισες. Χρειάζεται χρόνος για να γνωρίσεις πραγματικά κάποιον. Στην αρχή όλοι δείχνουν την καλύτερη εκδοχή τους. Μετά από μήνες φαίνεται πώς διαχειρίζεται ο άλλος τις δυσκολίες, τις διαφωνίες, το άγχος. Εκεί κρίνεται η ποιότητα. Αν βιάζεσαι να δώσεις τίτλους και υποσχέσεις, συχνά προσπερνάς τα σημάδια που θα σε προστάτευαν.
Το πιο σημαντικό όμως είναι να μη θεωρείς τη σχέση ως απόδειξη αξίας. Δεν είσαι πιο επιτυχημένος επειδή έχεις σύντροφο ούτε λιγότερο σημαντικός επειδή είσαι μόνος. Στα 20 χτίζεις βάσεις. Καριέρα, φιλίες, εμπειρίες, αυτοπεποίθηση. Όσο πιο γεμάτη είναι η ζωή σου, τόσο λιγότερο θα ψάχνεις κάποιον για να καλύψει κενά. Και τότε η σχέση που θα έρθει δεν θα είναι ανάγκη. Θα είναι επιλογή.
Το να είσαι single στα 20 δεν είναι κενό στάδιο μέχρι να βρεθεί ο σωστός άνθρωπος. Είναι περίοδος εξέλιξης. Αν τη ζήσεις σωστά, όταν εμφανιστεί κάποιος που πραγματικά σου ταιριάζει, θα το αναγνωρίσεις χωρίς άγχος και χωρίς συμβιβασμούς. Και αυτό τελικά κάνει όλη τη διαφορά.
