Νιώθεις συχνά ότι η σχέση σου δεν σε γεμίζει όσο θα ήθελες; Μήπως οι προσδοκίες σου είναι υπερβολικές ή απλώς δεν τις έχεις εκφράσει σωστά;
Στις σχέσεις, συχνά μπαίνουμε στην παγίδα να ζητάμε περισσότερα απ’ όσα είναι ρεαλιστικά να δώσει ο άλλος. Θέλουμε να μας καταλαβαίνει απόλυτα, να είναι πάντα εκεί για εμάς, να μοιράζεται τα πάντα, να κατανοεί τις ανάγκες μας χωρίς να χρειάζεται να τις εκφράζουμε. Είναι φυσιολογικό να θέλεις αυτά τα πράγματα, αλλά το να περιμένεις να συμβαίνουν όλα αυτά συνέχεια μπορεί να δημιουργήσει ένταση και απογοήτευση και για τους δύο.
Καταρχάς, πρέπει να συνειδητοποιήσεις ότι κάθε άνθρωπος έχει τα δικά του όρια, τις δικές του εμπειρίες και τις δικές του ανάγκες. Δεν μπορεί κανείς να είναι τέλειος σύντροφος, ούτε να προβλέπει πάντα τι θέλεις ή τι νιώθεις. Όταν ζητάμε υπερβολικά πολλά, συχνά δημιουργούμε μια εικόνα του «ιδανικού συντρόφου» που δεν υπάρχει στην πραγματικότητα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε διαρκείς συγκρούσεις και να μειώσει την ικανοποίηση μέσα στη σχέση.
Ένα βασικό στοιχείο είναι η επικοινωνία. Αν θέλεις κάτι από τον/την σύντροφό σου, πρέπει να το εκφράζεις καθαρά και με σεβασμό. Δεν είναι δουλειά του άλλου να μαντεύει τι νιώθεις ή τι χρειάζεσαι. Το να μιλάς ανοιχτά για τις προσδοκίες σου δημιουργεί ένα πλαίσιο εμπιστοσύνης και κατανόησης και μειώνει την πιθανότητα παρεξηγήσεων.
Μια άλλη παγίδα είναι η σύγκριση. Όταν βλέπεις ζευγάρια γύρω σου που φαίνονται να κάνουν τα πάντα τέλεια ή να μην έχουν προβλήματα, μπορεί να ξεκινήσεις να ζητάς περισσότερα από τον δικό σου σύντροφο. Κάθε σχέση είναι διαφορετική και η ευτυχία δεν μετριέται με βάση τα πρότυπα άλλων ανθρώπων. Οι μικρές πράξεις καθημερινής φροντίδας και η ειλικρίνεια είναι πολύ πιο σημαντικά από την προσπάθεια να ταιριάξεις σε μια εικόνα «ιδανικής σχέσης».
Είναι επίσης σημαντικό να κατανοήσεις τις δικές σου ανάγκες. Πολλές φορές ζητάμε πολλά επειδή δεν έχουμε αναγνωρίσει τι πραγματικά μας κάνει ευτυχισμένους ή γιατί προσπαθούμε να καλύψουμε συναισθηματικά κενά. Όταν γνωρίζεις τον εαυτό σου και ξέρεις τι χρειάζεσαι, μπορείς να ζητάς από τον σύντροφό σου μόνο αυτά που είναι ρεαλιστικά και ουσιαστικά για σένα.
Η ισορροπία είναι το κλειδί. Σε μια υγιή σχέση, υπάρχει αμοιβαία φροντίδα, αλλά και σεβασμός στον προσωπικό χώρο και την αυτονομία του άλλου. Δεν χρειάζεται να απαιτείς συνεχώς προσοχή ή να περιμένεις να σου δίνει τα πάντα κάθε στιγμή. Αντίθετα, η αποδοχή ότι ο σύντροφος έχει και δικές του ανάγκες μειώνει την πίεση και ενισχύει τη σταθερότητα της σχέσης.
Οι προσδοκίες πρέπει να είναι ρεαλιστικές και ευέλικτες. Δεν είναι ρεαλιστικό να περιμένεις από τον σύντροφό σου να κατανοεί κάθε συναίσθημά σου, να μην κάνει ποτέ λάθη ή να είναι πάντα διαθέσιμος/η. Το να αποδέχεσαι ότι θα υπάρχουν στιγμές που δεν θα μπορεί να ανταποκριθεί πλήρως στις προσδοκίες σου σε βοηθά να αντιμετωπίζεις με ηρεμία τις δυσκολίες και να μην φορτώνεσαι με υπερβολικές απαιτήσεις.
Η ενσυναίσθηση παίζει τεράστιο ρόλο. Προσπάθησε να βλέπεις τη σχέση από την οπτική του συντρόφου σου. Τι μπορεί να δώσει, τι μπορεί να χρειαστεί, ποιες είναι οι περιορισμένες δυνατότητές του; Όταν αντιλαμβάνεσαι τα όρια του άλλου, μπορείς να προσαρμόζεις τις απαιτήσεις σου χωρίς να νιώθεις ότι θυσιάζεις τη δική σου ευτυχία.
Τέλος, θυμήσου ότι οι σχέσεις εξελίσσονται. Οι ανάγκες και οι προσδοκίες αλλάζουν με τον χρόνο και με τις εμπειρίες που ζείτε μαζί. Το να ζητάς ρεαλιστικά πράγματα και να είσαι ευέλικτος/η απέναντι στις αλλαγές ενισχύει τη διάρκεια και τη ποιότητα της σχέσης.
Συμπερασματικά, δεν ζητάμε πάντα πολλά από μια σχέση. Ζητάμε το σωστό, όταν ξέρουμε τι είναι ουσιαστικό για μας, όταν το εκφράζουμε με ειλικρίνεια και σεβασμό, και όταν κατανοούμε τα όρια του άλλου. Οι υπερβολικές απαιτήσεις οδηγούν σε πίεση και απογοήτευση, ενώ η ρεαλιστική προσέγγιση ενισχύει την εμπιστοσύνη, την αμοιβαιότητα και τη σταθερότητα.
Μια καλή σχέση δεν βασίζεται στην τελειότητα, αλλά στην αμοιβαία φροντίδα, την κατανόηση και τη δυνατότητα να προσαρμόζεσαι στις ανάγκες του συντρόφου σου χωρίς να χάνεις τον εαυτό σου. Αν μπορέσεις να βρεις αυτό το σημείο ισορροπίας, θα δεις ότι η σχέση μπορεί να γίνει πηγή στήριξης και χαράς και όχι πηγή άγχους.
