Τι είναι αυτό που σε κρατά πίσω από το να πετύχεις τους στόχους σου

Σχεδόν όλοι έχουμε στόχους. Άλλοι τους λένε όνειρα, άλλοι σχέδια, άλλοι απλώς πράγματα που θα ήθελαν να έχουν καταφέρει μέχρι τώρα. Κι όμως, ενώ η επιθυμία υπάρχει, η κίνηση προς τα εκεί συχνά μπλοκάρει. Όχι πάντα με θόρυβο. Συνήθως αθόρυβα, ύπουλα, μέσα από μικρές αναβολές και λογικές δικαιολογίες που μοιάζουν απολύτως λογικές. Το ερώτημα δεν είναι αν θέλεις να πετύχεις τους στόχους σου, αλλά τι είναι αυτό που σε κρατά από το να το κάνεις.

Ένας από τους βασικότερους λόγους είναι ο φόβος. Όχι απαραίτητα ο φόβος της αποτυχίας, όπως συχνά λέγεται, αλλά ο φόβος της αλλαγής. Η επιτυχία δεν φέρνει μόνο ικανοποίηση. Φέρνει ευθύνη, έκθεση, νέες απαιτήσεις. Αλλάζει την εικόνα που έχεις για τον εαυτό σου και πολλές φορές και την εικόνα που έχουν οι άλλοι για εσένα. Κι αυτό μπορεί να είναι τρομακτικό. Είναι πιο ασφαλές να μένεις στο γνώριμο, ακόμη κι αν δεν σε εκφράζει πια.

Ένα δεύτερο εμπόδιο είναι η εσωτερική φωνή που υπονομεύει κάθε προσπάθεια. Εκείνη που σου θυμίζει τι δεν κατάφερες στο παρελθόν, που συγκρίνει διαρκώς την πορεία σου με των άλλων, που σε πείθει ότι άργησες, ότι δεν είσαι αρκετός, ότι δεν έχει νόημα να ξεκινήσεις τώρα. Αυτή η φωνή δεν εμφανίζεται τυχαία. Έχει χτιστεί με τα χρόνια μέσα από εμπειρίες, απορρίψεις, σχόλια, απογοητεύσεις. Και όσο δεν την αναγνωρίζεις ως απλώς μια φωνή και όχι ως αλήθεια, τόσο σε ακινητοποιεί.

Πολλές φορές, αυτό που κρατά κάποιον πίσω είναι η ανάγκη για τελειότητα. Η ιδέα ότι αν δεν μπορείς να κάνεις κάτι σωστά από την αρχή, καλύτερα να μην το κάνεις καθόλου. Έτσι όμως οι στόχοι μετατίθενται συνεχώς για αργότερα. Όταν θα έχεις περισσότερο χρόνο, περισσότερα χρήματα, περισσότερη αυτοπεποίθηση. Το πρόβλημα είναι ότι αυτό το αργότερα σπάνια έρχεται. Η πρόοδος δεν απαιτεί τελειότητα. Απαιτεί κίνηση, ακόμα και αδέξια.

Ένα ακόμη στοιχείο είναι η σύγχυση μεταξύ επιθυμίας και δέσμευσης. Το να θέλεις κάτι δεν σημαίνει ότι είσαι έτοιμος να πληρώσεις το τίμημα που το συνοδεύει. Κάθε στόχος έχει κόστος. Χρόνο, ενέργεια, απογοητεύσεις, μοναχικές στιγμές. Αν δεν έχεις αποδεχτεί αυτό το κόστος, ασυνείδητα θα βρίσκεις τρόπους να αποφεύγεις τη διαδικασία. Όχι επειδή είσαι τεμπέλης, αλλά επειδή δεν έχεις συμφιλιωθεί με το τί σημαίνει πραγματικά να το πετύχεις.

Τέλος, υπάρχει και κάτι πιο βαθύ. Η ταύτιση με την τωρινή σου κατάσταση. Αν για χρόνια έχεις μάθει να βλέπεις τον εαυτό σου ως κάποιον που προσπαθεί αλλά δεν τα καταφέρνει, η επιτυχία μοιάζει σχεδόν ξένη. Σαν να μην σου ανήκει. Και τότε, χωρίς να το καταλαβαίνεις, σαμποτάρεις τον εαυτό σου για να μείνεις πιστός σε μια γνώριμη ταυτότητα.

Το να πετύχεις τους στόχους σου δεν είναι θέμα δύναμης χαρακτήρα. Είναι θέμα επίγνωσης. Να δεις καθαρά τι σε κρατά πίσω, χωρίς ενοχές και χωρίς ωραιοποίηση. Γιατί μόνο όταν το αναγνωρίσεις, μπορείς πραγματικά να αρχίσεις να το ξεπερνάς. Και αυτό από μόνο του είναι ήδη ένα μεγάλο βήμα προς τα μπροστά.