Όλο το παρασκήνιο της σύγκρουσης.
Τον Σεπτέμβριο του 2025, ο Yungblud ανέβηκε στη σκηνή των MTV VMAs μαζί με τους Aerosmith και τον Nuno Bettencourt για να αποτίσουν φόρο τιμής στον αείμνηστο Ozzy Osbourne. Έπαιξαν ένα medley από κλασικά κομμάτια των Black Sabbath και το κοινό το απόλαυσε. Οι Aerosmith τίμησαν έναν συνοδοιπόρο τους, ενώ ο Yungblud τίμησε έναν μέντορα - όλα έδειχναν όπως έπρεπε.
Αντί γι’ αυτό, ο Justin και ο Dan Hawkins από τους The Darkness εξέφρασαν δημόσια τη δυσαρέσκειά τους για την κατάσταση του rock σήμερα, στοχεύοντας κυρίως τον Yungblud, που ανεβαίνει γρήγορα στην κορυφή του χώρου.
«Άλλο ένα καρφί στο φέρετρο του rock ’n’ roll», έγραψε ο Dan Hawkins στο Instagram, συνοδεύοντας το σχόλιο με πλάνα από την εμφάνιση του Yungblud και τον ενθουσιασμό της Ariana Grande στο κοινό. «Κυνικό, ναυτία και —το σημαντικότερο— σκουπίδι».
Ο Justin Hawkins στήριξε τον αδελφό του, λέγοντας ότι ο Yungblud «παρουσιάζεται ως φυσικός κληρονόμος της κληρονομιάς του Ozzy, χωρίς να έχει σχέση με τα πραγματικά σημαντικά πράγματα».
Μετά τις αντιδράσεις των fans, ο Justin ανέβασε βίντεο στο YouTube με τίτλο “Yungblud and the Cost of Having an Opinion”, διευκρινίζοντας ότι δεν υπήρχε πρόθεση για «feud». Εξήγησε πως η κριτική τους αφορά κυρίως τη χρήση autotune και το υπόβαθρο του Yungblud στο musical theater και τη Disney, λέγοντας ότι είναι λογικό να υπάρχει σκεπτικισμός όταν κάτι τέτοιο προβάλλεται ως «το μέλλον του rock».
Ο Yungblud απάντησε χαρακτηρίζοντας τα σχόλια «πικρόχολα» και «ζηλόφθονα» σε podcast του Jack Osbourne, ενώ σε συνέντευξή του στο Billboard (15 Δεκεμβρίου) δήλωσε ότι οι επικριτές «προσπαθούσαν να κάνουν τον πορτιέρη σε ένα πάρτι στο οποίο δεν είχαν προσκληθεί».
Κατέληξε λέγοντας πως, αν ο κόσμος σε αγαπά ή σε μισεί, κάτι κάνεις σωστά· αν είναι αδιάφορος, τότε δεν σημαίνεις πραγματικά τίποτα.
Το αν ο Yungblud «καταστρέφει» το rock, αν οι The Darkness κάνουν gatekeeping ή αν απλώς πρόκειται για σύγκρουση γενεών, μένει ανοιχτό. Στο τέλος, ίσως το πραγματικό κέρδος να είναι απλώς η μουσική που δημιουργείται στην πορεία.
Η διαμάχη αυτή μοιάζει λιγότερο με μάχη για το «μέλλον του rock» και περισσότερο με σύγκρουση εποχών. Το rock πάντα άλλαζε πρόσωπα, ήχους και στάσεις και κάθε γενιά κατηγορούσε την επόμενη ότι το «χαλάει». Ο Yungblud εκφράζει το σήμερα, με όλα του τα φίλτρα και τις υπερβολές. Οι The Darkness υπερασπίζονται μια ιδέα αυθεντικότητας που τους καθόρισε. Ίσως η αλήθεια να βρίσκεται κάπου στη μέση: το rock δεν πεθαίνει, απλώς μεταλλάσσεται. Και αυτό, ιστορικά, ήταν πάντα το δυνατό του σημείο.
