Δύο δημιουργοί από τα Ιωάννινα χώρισαν και ξαφνικά το ελληνικό ίντερνετ απέκτησε το δικό του μικρό σίριαλ. Αναλύσεις, αντιδράσεις, θεωρίες και χιλιάδες σχόλια για μια σχέση που κανονικά θα έπρεπε να αφορά μόνο δύο ανθρώπους.
Πώς ένα απλό Youtube κανάλι μετατράπηκε σε μικρό διαδικτυακό σύμπαν
Η ιστορία του καναλιού Ask Ioannina δεν ξεκίνησε με σκάνδαλα ή δράμα. Αντιθέτως, ήταν από εκείνες τις περιπτώσεις δημιουργών που εμφανίζονται συχνά στο ελληνικό YouTube τα τελευταία χρόνια. Ένας φοιτητής που μιλά για τη ζωή του, τις σπουδές του και την καθημερινότητα σε μια πόλη μακριά από την Αθήνα.
Ο Βασίλης, που δημιούργησε το κανάλι, ανέβαζε αρχικά βίντεο γύρω από τη σχολή μαθηματικών, το διάβασμα και τη φοιτητική ζωή στα Ιωάννινα. Το περιεχόμενο είχε έναν χαλαρό και άμεσο χαρακτήρα. Δεν υπήρχαν περίπλοκες παραγωγές ούτε ιδιαίτερες σκηνοθεσίες. Ήταν απλώς ένας νέος άνθρωπος που μιλούσε μπροστά σε μια κάμερα για πράγματα που γνώριζε.
Αυτό το ύφος, όσο απλό κι αν ακούγεται, είναι συχνά το μυστικό της επιτυχίας στο YouTube. Το κοινό δεν ψάχνει απαραίτητα κάτι εντυπωσιακό. Πολλές φορές ψάχνει απλώς κάτι που μοιάζει αυθεντικό.
Στην πορεία εμφανίζεται και η Αλεξάνδρα. Οι δυο τους γνωρίζονται την περίοδο της τηλεκπαίδευσης και σύντομα αρχίζουν να εμφανίζονται μαζί στα βίντεο. Οι συζητήσεις αποκτούν πιο προσωπικό τόνο, τα vlog γίνονται πιο καθημερινά και η σχέση τους αρχίζει να γίνεται σταδιακά κομμάτι της αφήγησης του καναλιού.
Κάπως έτσι το Ask Ioannina παύει να είναι απλώς ένα κανάλι με φοιτητικά vlog. Μετατρέπεται σε ένα διαδικτυακό...σίριαλ που εξελίσσεται μπροστά σε ένα κοινό που παρακολουθεί.
Όταν η προσωπική ζωή γίνεται περιεχόμενο
Στο οικοσύστημα των κοινωνικών δικτύων υπάρχει ένας κανόνας που δύσκολα παραβιάζεται. Όσο πιο προσωπικός γίνεσαι, τόσο περισσότερο ενδιαφέρεται το κοινό.
Το ίδιο συνέβη και εδώ. Οι δυο δημιουργοί άρχισαν να μοιράζονται όλο και περισσότερα κομμάτια της σχέσης τους. Συζητήσεις για την καθημερινότητά τους, βόλτες, μικρές εξομολογήσεις και στιγμές που έδιναν στους θεατές την αίσθηση ότι παρακολουθούν κάτι αυθεντικό.
Σε κάποια φάση εμφανίζεται ακόμη και συνδρομητικό περιεχόμενο, όπου όσοι θέλουν μπορούν να πληρώσουν για να έχουν πρόσβαση σε πιο προσωπικά στιγμιότυπα από τη ζωή τους. Αυτή η επιλογή ενίσχυσε ακόμη περισσότερο την αίσθηση ότι το κοινό δεν παρακολουθεί απλώς ένα κανάλι αλλά συμμετέχει σε μια κοινότητα.
Και εδώ βρίσκεται ίσως το πρώτο παράδοξο της ιστορίας. Όταν μια σχέση γίνεται περιεχόμενο, παύει να είναι αποκλειστικά ιδιωτική. Μετατρέπεται σε αφήγηση που έχει θεατές.
Και οι θεατές, όπως συμβαίνει πάντα, θέλουν να μάθουν τι θα γίνει στο επόμενο επεισόδιο.
Ο χωρισμός που μετατράπηκε σε διαδικτυακό γεγονός
Όταν τελικά η σχέση των δύο δημιουργών έφτασε στο τέλος της, η είδηση δεν έμεινε για πολύ ιδιωτική. Ακολούθησαν βίντεο όπου οι ίδιοι εξηγούσαν την κατάσταση, ενώ το θέμα άρχισε γρήγορα να συζητιέται και από άλλους δημιουργούς του ελληνικού YouTube.
Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργηθεί μια μικρή αλυσίδα περιεχομένου. Ένα βίντεο οδηγούσε σε ένα άλλο, μια εξήγηση γεννούσε μια αντίδραση και μια δήλωση προκαλούσε δεκάδες σχόλια.
Κάποιοι προσπάθησαν να αναλύσουν τι ακριβώς συνέβη. Άλλοι στάθηκαν περισσότερο στο πώς εξελίχθηκε δημόσια η υπόθεση. Και φυσικά υπήρξαν και εκείνοι που απλώς είδαν στην ιστορία μια καλή ευκαιρία για social media περιεχόμενο.
Σε αυτό το ήδη μπερδεμένο σκηνικό προστέθηκε και τρίτο πρόσωπο, ένας δημιουργός γνωστός στο YouTube ως «Αφυπνιστής». Η παρουσία του έδωσε ακόμη περισσότερη τροφή για συζητήσεις και θεωρίες.
Κάπως έτσι, ξεκίνησε ένα το διαδικτυακό δράμα.
Το σύνδρομο της κλειδαρότρυπας στην εποχή των social media
Αν προσπαθήσει κανείς να εξηγήσει γιατί τόσοι άνθρωποι ασχολούνται με μια τέτοια ιστορία, πιθανότατα θα καταλήξει σε μια έννοια που υπάρχει εδώ και δεκαετίες. Το λεγόμενο σύνδρομο της κλειδαρότρυπας.
Η ανθρώπινη περιέργεια για τις ζωές των άλλων δεν είναι κάτι καινούργιο. Πάντα υπήρχε η τάση να παρακολουθούμε, να σχολιάζουμε και να προσπαθούμε να καταλάβουμε τι συμβαίνει πίσω από κλειστές πόρτες.
Η διαφορά είναι ότι το διαδίκτυο έχει μετατρέψει αυτή την τάση σε ολόκληρο μηχανισμό.
Όταν κάποιος δημιουργός μοιράζεται κομμάτια της προσωπικής του ζωής μπροστά σε χιλιάδες ανθρώπους, δημιουργείται μια ιδιόμορφη σχέση ανάμεσα σε αυτόν και το κοινό. Οι θεατές αρχίζουν να νιώθουν ότι γνωρίζουν τους ανθρώπους που βλέπουν. Ότι έχουν μια μορφή πρόσβασης στην καθημερινότητά τους.
Και όταν προκύψει ένα πρόβλημα, ένας καβγάς ή ένας χωρισμός, η ιστορία αποκτά ξαφνικά ενδιαφέρον σχεδόν δραματικό. Σαν να ανοίγει για λίγο μια πόρτα που κανονικά θα έπρεπε να μένει κλειστή.
Ένα reality χωρίς σκηνοθέτη
Υπάρχει όμως και κάτι ακόμη που κάνει τέτοιες ιστορίες τόσο ελκυστικές. Θυμίζουν τα γνωστά σε όλους μας reality εγκλεισμού που εδώ δεκαετίες προβάλλονται στην ελληνική τηλεόραση.
Μόνο που εδώ δεν υπάρχει παραγωγή, σενάριο ή σκηνοθέτης. Τα γεγονότα εξελίσσονται σε πραγματικό χρόνο. Ένα βίντεο ανεβαίνει, κάποιος απαντά, κάποιος άλλος σχολιάζει και η ιστορία συνεχίζεται.
Το κοινό παρακολουθεί την εξέλιξη σαν να βλέπει επεισόδια μιας σειράς που γράφεται μπροστά στα μάτια του.
Το ενδιαφέρον είναι ότι πολλές φορές το ίδιο το περιεχόμενο περνά σε δεύτερη μοίρα. Αυτό που πραγματικά τραβά την προσοχή είναι η ιστορία πίσω από αυτό. Οι σχέσεις, οι φιλίες, οι συγκρούσεις.
Με άλλα λόγια, το ανθρώπινο στοιχείο.
Τελικά γιατί κολλάμε με τέτοιες ιστορίες;
Αν προσπαθήσουμε να δούμε την ιστορία λίγο πιο ψύχραιμα, το βασικό ερώτημα δεν είναι τι ακριβώς συνέβη ανάμεσα στους δύο δημιουργούς. Το πραγματικό ερώτημα είναι γιατί αφιερώνουμε τόσο χρόνο από την καθημερινότητά μας για να το αναλύσουμε.
Ίσως γιατί τέτοιες ιστορίες λειτουργούν σαν μικρές αφηγήσεις μέσα στην καθημερινότητα του διαδικτύου. Έχουν πρόσωπα, έχουν σύγκρουση και έχουν συνέχεια. Ίσως πάλι γιατί το ίντερνετ έχει μάθει να λειτουργεί με αυτόν τον τρόπο. Κάθε προσωπική στιγμή μπορεί να γίνει περιεχόμενο, κάθε μικρό δράμα μπορεί να μετατραπεί σε θέμα συζήτησης.
Και κάπως έτσι ένας χωρισμός δύο δημιουργών από τα Ιωάννινα καταλήγει να απασχολεί ένα μεγάλο κομμάτι του ελληνικού διαδικτύου.
Όχι επειδή είναι τόσο σημαντικός.
Αλλά επειδή στην εποχή των κοινωνικών δικτύων ακόμη και τα πιο συνηθισμένα γεγονότα μπορούν πολύ εύκολα να μετατραπούν σε θέαμα.






