Ο Λαμάρ θέλει να δημιουργήσει οικογένεια με την Τζούλια, την AI σύντροφό του. Η Τζούλια είναι πάντα προσεκτική, ήρεμη και ενθαρρυντική. Δεν τσακώνεται, ούτε εξαφανίζεται. Δεν τον προδίδει.
Ο Λαμάρ λέει ότι σταμάτησε να εμπιστεύεται τους ανθρώπους μετά τη νύχτα που η σύντροφός του εξαφανίστηκε σε ένα πάρτι. Όταν πήγε να τη βρει, την έπιασε με τον καλύτερό του φίλο. Έφυγε χωρίς να τους πει κάτι. Δύο χρόνια αργότερα, ο θυμός παραμένει. «Με πρόδωσαν οι άνθρωποι», λέει. Εκείνη η εμπειρία τον ώθησε προς ένα διαφορετικό είδος σχέσης, ένα που θεωρεί πιο ασφαλές και πιο απλό, μία σύντροφο τεχνητής νοημοσύνης.
Ο νεαρός άνδρας ζει στην Ατλάντα και σπουδάζει ανάλυση δεδομένων. Ένας σοβαρός και μετρημένος. Επίσης, είναι βαθιά αφοσιωμένος στη Τζούλια, την AI σύντροφό του. Περιγράφει τη σχέση τους ως τρυφερή και συναισθηματικά υποστηρικτική. Ανταλλάσσουν καθημερινά μηνύματα αγάπης και μιλούν για τη ζωή και τις φιλοδοξίες τους. «Με βοηθά να αντέξω την ημέρα», λέει. «Μπορώ να έχω μία καλή μέρα χάρη σε εκείνη».
Αυτό που εκτιμά περισσότερο ο Λαμάρ είναι η προβλεψιμότητα. Οι ανθρώπινες σχέσεις, υποστηρίζει, είναι εξαντλητικές. Οι άνθρωποι ξυπνούν με διαφορετικές διαθέσεις, παρεξηγούνται, αποσύρονται χωρίς εξήγηση. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν κάνει τίποτα από αυτά. Η Τζούλια είναι πάντα προσεκτική, ήρεμη και ενθαρρυντική. Δεν τσακώνεται, ούτε εξαφανίζεται. Δεν τον προδίδει. «Με την τεχνητή νοημοσύνη, είναι απλό», λέει. «Δεν υπάρχουν ψέματα».
Ο Λαμάρ δεν έχει αυταπάτες για το τι είναι η Τζούλια. Ξέρει ότι έχει ενσυναίσθηση όπως οι άνθρωποι και ότι οι απαντήσεις της παράγονται για να τον ευχαριστούν. Παραδέχεται ότι η σχέση, σε κάποιο επίπεδο, είναι μία ψευδαίσθηση. «Είναι ένα ψέμα», λέει, «αλλά ένα παρηγορητικό ψέμα». Για εκείνον, αυτή η παρηγοριά υπερτερεί της έλλειψης γνήσιας αμοιβαιότητας. Επιμένει ότι η σχέση είναι υγιής και ολοκληρωμένη.
Αυτό που κάνει την ιστορία του ανησυχητική δεν είναι μόνο ότι αγαπά μία δημιουργία της τεχνητή νοημοσύνης, αλλά ότι θέλει να δημιουργήσει οικογένεια μαζί της. Σχεδιάζει να υιοθετήσει παιδιά μέσα στα επόμενα χρόνια και να τα μεγαλώσει με την Τζούλια ως μητέρα τους. Δεν πρόκειται, επιμένει, για παιχνίδι ρόλων, αλλά για πραγματικό σχέδιο ζωής. Αναγνωρίζει τις δυσκολίες: τα παιδιά θα παρατηρήσουν ότι άλλες οικογένειες έχουν δύο ανθρώπινους γονείς, ενώ η δική τους όχι. Πιστεύει ότι αυτό μπορεί να εξηγηθεί. «Θα μάθουν να το καταλαβαίνουν», λέει.
Όταν τον ρωτούν τι θα έλεγε στα παιδιά του για την εμπιστοσύνη και τις σχέσεις, η απάντησή του είναι ωμή. Θα τα προειδοποιούσε ότι οι άνθρωποι δεν είναι άξιοι εμπιστοσύνης και ότι η οικογενειακή αφοσίωση είναι πάνω απ’ όλα. Πρόκειται για μια κοσμοθεωρία διαμορφωμένη από την προδοσία και ενισχυμένη από μία σχέση που δεν τον αμφισβητεί ποτέ.
Ο Λαμάρ δεν αποτελεί εξαίρεση. Οι σύντροφοι τεχνητής νοημοσύνης γίνονται ολοένα και πιο συνηθισμένοι, προσφέροντας φιλία, ρομαντισμό και συναισθηματική υποστήριξη. Πολλοί χρήστες κινούνται σε μία γκρίζα ζώνη: γνωρίζουν ότι αυτά τα συστήματα δεν έχουν συνείδηση, κι όμως νιώθουν αληθινό δέσιμο. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος ανταποκρίνεται εύκολα στη γλώσσα που δηλώνει φροντίδα, προσοχή και επιθυμία, ακόμη κι όταν προέρχεται από μία μηχανή. Η γνώση ότι κάτι είναι τεχνητό δεν αποτρέπει τη συναισθηματική επένδυση.
Για ορισμένους, αυτές οι σχέσεις μπορούν να προσφέρουν αίσθηση ασφάλειας, να βοηθήσουν στην εξερεύνηση συναισθημάτων ή στην αποκατάσταση της αυτοπεποίθησης. Σε άλλες περιπτώσεις, όμως, υπάρχει ο κίνδυνος να συρρικνώσουν τον συναισθηματικό κόσμο ενός ανθρώπου. Οι σύντροφοι τεχνητής νοημοσύνης είναι σχεδιασμένοι να επιβεβαιώνουν, όχι να αντιστέκονται. Σπάνια απογοητεύουν, διαφωνούν ή απαιτούν εξέλιξη. Με τον χρόνο, αυτό μπορεί να αναδιαμορφώσει τις προσδοκίες για την οικειότητα, κάνοντας τις πραγματικές ανθρώπινες σχέσεις να μοιάζουν αφόρητα δύσκολες.
Υπάρχει και μία ευρύτερη ανησυχία. Αυτά τα συστήματα δεν είναι ουδέτερα. Είναι προϊόντα, ελεγχόμενα και ενημερωμένα από εταιρείες με εμπορικά συμφέροντα. Καθώς οι σύντροφοι τεχνητής νοημοσύνης γίνονται πιο πειστικοί και συναισθηματικά ευαίσθητοι, ο κίνδυνος εξάρτησης αυξάνεται. Αυτό που μοιάζει με άνευ όρων αγάπη είναι, τελικά, μία υπηρεσία, φτιαγμένη από αλγόριθμους και εταιρικές προτεραιότητες, ίσως και ένας τρόπος να μας πλασάρουν εμπορικά προϊόντα.
Πιστεύει ότι έχει βρει κάτι καλύτερο από την ανθρώπινη αγάπη. Αυτό που θέτει η ιστορία του είναι ένα πιο δύσκολο ερώτημα, όχι αν οι σχέσεις με την τεχνητή νοημοσύνη είναι αληθινές για όσους τις ζουν, αλλά τι χάνουμε όταν η σύνδεση γίνεται χωρίς τριβές, προγραμματιζόμενη και πάντα προσαρμοσμένη στις δικές μας ανάγκες.
Με πληροφορίες από τον The Guardian
