#Justice for Caroline όχι άλλα ελαφρυντικά, όχι άλλα παραμύθια με «πρίγκιπες»

Αν αποδοθεί δικαιοσύνη ίσως πάψουν ή μειωθούν οι γυναικοκτονίες
Κείμενο: Αγγελική Λάλου

«Δεν ήταν απλά μια δολοφονία.
Και μη δω πουθενά μαλακίες για έγκλημα πάθους.
Άλλη μια γυναικοκτονία ήταν.
Από τον υπέροχο, άψογο, σύζυγο της.
Να μη φύγει μακριά.
Να μην ελευθερωθεί.
Δικαιοσύνη για την Καρολάιν.
#γυναικοκτονία
Caroline Crouch was murdered by her husband.
The Young Mother was murdered next to her Baby in Greece by her husband.
Θα το φωνάζουμε μέχρι να παγώσει η κολάση!
Γ Υ Ν Α Ι Κ Ο Κ Τ Ο Ν Ι Α»

Αυτή ήταν η χθεσινή ανάρτηση του καλού μου φίλου και αγαπημένου εικονογράφου παιδικών βιβλίων Νίκου Γιαννόπουλου στη σελίδα του στο facebook και δική του είναι και η εικόνα για την Καρολάιν που δανείζομαι για το εξώφυλλο του θέματος.

Ήταν μόνο μία από τις χιλιάδες αναρτήσεις που από χθες το βράδυ έχουν κατακλύσει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Δεν πέσαμε ωστόσο από τα σύννεφα. Αν αυτή τη στιγμή πληκτρολογήσει κανείς στο google «woman murdered by boyfriend» θα εμφανιστούν 35.1000.000 σε ο,47 δευτερόλεπτα… ενώ αν πληκτρολογήσεις «woman murdered by husband» θα πάρεις 84.400.000 σε 0,30 δευτερόλεπτα. Στις 25 Νοεμβρίου 2020 τα επίσημα στοιχεία παγκοσμίως αναφέρουν ότι 6 γυναίκες δολοφονούνται κάθε ώρα σε όλο τον κόσμο, συνήθως από άντρες που ανήκουν στον κύκλο τους – οικογενειακό ή ερωτικό. Στη Βρετανία μια γυναίκα δολοφονείται κάθε τρεις μέρες. Σύμφωνα με τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών 137 γυναίκες τη μέρα δολοφονούνται στον κόσμο από τον σύντροφό τους ή μέλος της οικογένειάς τους – ένας αριθμός που το 2017 άγγιζε τις 50.000 γυναίκες που βρήκαν τον θάνατο από κάποιον που υποτίθεται ότι εμπιστεύονταν ή γνώριζαν.

Η έκθεση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ σχετικά με το χάσμα των φύλων για το 2020 διαπίστωσε ότι μεταξύ του 1/5 και σχεδόν των μισών γυναικών παγκοσμίως υφίστανται σωματική ή σεξουαλική κακοποίηση από τους άνδρες συντρόφους τους. Η Μέση Ανατολή και η Βόρεια Αφρική έχουν το υψηλότερο ποσοστό με το 45% των γυναικών να βλάπτονται.

Αλλά το πρόβλημα παραμένει σε ολόκληρο τον κόσμο. Στη Βόρεια Αμερική, το ποσοστό ήταν 32% και στη Δυτική Ευρώπη 22%. Και στο Ηνωμένο Βασίλειο, μια νέα πρώτη-από-είδος-είδους έκθεση από την απογραφή της γυναικείας αυτοκτονίας δείχνει ότι ένας άντρας σκοτώνει μια γυναίκα κάθε τρεις ημέρες στη χώρα - μια στατιστική αμετάβλητη στα 10 χρόνια που μελετήθηκαν.

«Η βία των ανδρών κατά των γυναικών είναι η κύρια αιτία του πρόωρου θανάτου για τις γυναίκες παγκοσμίως, αλλά η έρευνα στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ευρώπη είναι περιορισμένη και ανεξάρτητη», δήλωσε η Karen Ingala Smith, συνιδρύτρια του Femicide Census.

«Με την παροχή λεπτομερών συγκρίσιμων δεδομένων σχετικά με τις γυναικοκτονίες στο Ηνωμένο Βασίλειο από το 2009, συμπεριλαμβανομένων δημογραφικών και κοινωνικών παραγόντων και των μεθόδων που επέλεξαν οι άνδρες για να σκοτώσουν γυναίκες, μπορούμε να δούμε ότι αυτοί οι δολοφονίες δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά και πολλοί ακολουθούν επαναλαμβανόμενα μοτίβα».

Θα κλείσω με μια ακόμα -μία από τις χιλιάδες- χθεσινές αναρτήσεις, που «δανείζομαι» από τη φίλη και ποιήτρια, την επιστημονική ερευνήτρια που ζει στο Παρίσι, Άννα Νιαράκη, όπως περιγράφει την κατάσταση στη Γαλλία: «To 2018 όλη η Γαλλία είχε συγκλονιστεί από τον θάνατο της Αλεξία Νταβάλ που βρέθηκε απανθρακωμένη ενώ είχε φύγει από το σπίτι της για να κάνει τζόκινγκ. Το πτώμα της 29χρονης τραπεζικής υπαλλήλου βρέθηκε κρυμμένο κάτω από κλαδιά δέντρων κοντά στην πόλη της, στο Gray-la-Ville της ανατολικής Γαλλίας.

Επί τρεις μήνες ο σύζυγός της εμφανιζόταν κλαιγοντας και υποβασταζόμενος από τα πεθερικά του λέγοντας πώς θα ζούσε χωρίς εκείνη. Ήταν μαζί από το λύκειο και ήταν επί της ουσίας σχεδόν υιοθετημένος από την οικογένεια της συζύγου του. Τρεις μήνες αργότερα και κάτω από πίεση των αρχών ομολόγησε πως εκείνος την σκότωσε στραγγαλίζοντάς την. Θα έπρεπε να περάσει ένας χρόνος για να λυγίσει μπροστά στην πεθερά του ομολογώντας πως ήταν αυτός που είχε επίσης επιχειρήσει να την κάψει. Η κοπέλα είχε εκφράσει την επιθυμία να προχωρήσει στη ζωή της εφόσον δεν ήταν ευτυχισμένη στο γάμο της.

Tον περασμένο Φεβρουάριο η Μαγκαλί Μπλαντάν 42 ετών βρέθηκε νεκρή και μισοθαμμένη σε δασώδη περιοχή κοντά στη Ρεν. Η γυναίκα, μητέρα τεσσάρων παιδιών, είχε εγκαταλείψει την συζυγική εστία λόγω βιας και προσπαθούσε να σταθεί στα πόδια της. Την σκότωσε με μπαστούνι του μπειζμπολ ο σύζυγός της γιατί δεν μπορούσε να δεχτεί το χωρισμό. Ο εισαγγελέας μίλησε ξεκάθαρα για σχέση ελέγχου και επιβολής.

Στις 7 Απριλίου βρέθηκε το πτώμα της Ωρελί Βακιέρ, 38 ετών την οποία αναζητούσαν οι αρχές και η οικογένεια της από τον Γενάρη. Βρέθηκε τσιμεντωμένη στην πόλη Μπεζιέρ, στην αυλή του σπιτιου που νοικιαζε μαζί με τον φίλο της. Ο ίδιος δεν μπόρεσε να δεχτεί ότι η Ωρελί δεν επιθυμούσε να συνεχίσει τη σχέση και τη συμβίωση.

Εδώ και έξι μηνες η Γαλλία έχει συγκλονιστεί από την εξαφανίση της Ντελφίν Ζουμπιλάρ, νοσοκομας 33 ετών και μητέρας δυο παιδιών, η οποία υποτίθεται ότι έφυγε από το σπίτι της μες στη νύχτα να πάει βόλτα τα σκυλιά και δεν επέστρεψε ποτέ. Είχε ζητήσει διαζύγιο και ήταν έτοιμη μετα τις γιορτες να ξαναφτιάξει την ζωή της χωρίζοντας από εναν σύζυγο βίαιο, τοξικό και εκμεταλλευτή ο οποίος ζούσε σαν παρασιτο από τον μισθό της. Μετά από μια εκτεταμενη προσπαθεια να παρουσιαστει σαν μια γυναίκα ανήθικη η οποία ηθελημένα αποχώρησε από την συζυγική εστία, από χτες το πρωί ο σύζυγος και δύο μέλη της οικογένειάς του κρατούνται και ανακρίνονται ως οι βασικοί υποπτοι για την δολοφονία της.

Στις αρχές Μαΐου η Σαινέζ, 31 ετών, μητέρα τριών παιδιων, στην πόλη Μερινιάκ, κάηκε ζωντανή στην μέση του δρόμου από τον σύζυγό της.

Από την αρχή του 2021, 51 γυναικοκτονίες έχουν σημειωθεί στην Γαλλία. Στην συντριπτική πλειοψηφεία ο ένοχος είναι ο σύντροφος...».

Άλλη μια θλιβερή στατιστική

«Η αποχώρηση είναι περίπλοκη»
Πάνω από το ένα τρίτο των 149 θυμάτων που αναφέρονται στην έκθεση είχαν προσπαθήσει προηγουμένως να αφήσουν τον σύντροφό τους.

Το να αφήσεις όμως μια καταχρηστική σχέση δεν είναι πάντα εύκολο.

«Γνωρίζουμε ότι το να αφήνεις έναν καταχρηστικό άντρα είναι περίπλοκο και συχνά επικίνδυνο».

Δυστυχώς, δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι η πλειονότητα των γυναικών σκοτώθηκε από τον τρέχοντα ή τον πρώην σύντροφό τους, είναι τρομακτικό.

«Οι γυναίκες συνεχίζουν να σκοτώνονται με τέτοιο ρυθμό από βίαιους άντρες, αφήνοντας παιδιά χωρίς μητέρες, γονείς χωρίς κόρες, οικογένειες χωρίς αγαπημένα άτομα»

Overkilling

Περίπου οι μισές από τις δολοφονίες της έκθεσης περιγράφηκαν ως «υπερβολικές».

Η γυναικεία απογραφή το περιγράφει ως «άσκοπη βία που προχωρά πέρα ​​από αυτήν που απαιτείται για να προκαλέσει το θάνατο του θύματος».

Ο αριθμός αυτός ήταν υψηλότερος για γυναίκες ηλικίας 25-34 ετών. Τα δύο τρίτα των 40 δολοφονιών σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα ταξινομήθηκαν ως «υπερβολικά».

Παρά αυτά τα στοιχεία, δεν υπάρχει όριο ηλικίας για την ευπάθεια στη βία των ανδρών.

«Δεν υπάρχει μια εθνική, ηλικιακή ή κοινωνική τάξη ομάδα που κινδυνεύει περισσότερο, καμία γυναίκα δεν είναι ασφαλής από τη βία των ανδρών».

η εικόνα στο cover του θέματος είναι του εικονογράφου Νίκου Γιαννόπουλου

Πηγή